Social Media: Ben jij al verslaafd?

Steeds meer mensen zijn ‘online’ en presenteren zichzelf via Social Media. Via Twitter, Facebook, Hyves, Foursquare, enz. Je hebt een eigen account en je kan –digitaal- communiceren met vrienden, familie, kennissen en de rest van de wereld. Social Media is bedoelt om verhalen, kennis en ervaringen te delen.

Doordat het weinig moeite kost en het registreren gratis is, is het netwerk enorm uitgebreid. Niet alleen personen maar ook je favoriete band, artiest, club, restaurant of zelfs evenementen zijn zo te vinden. Wordt lid van desbetreffende facebookpagina en je krijgt bijna dagelijks door wat er gaande is. Leuk om te weten, toch?

Social Media maakt het erg gemakkelijk op de hoogte te blijven van alles wat er op de wereld gaande is. Mensen zijn nieuwsgierig en maken hier dus gretig gebruik van. Tegenwoordig gaat het gebruik van Social Media naar mijn mening echter te ver, het kent geen grenzen meer – voornamelijk bij jongeren.

Wat je online ‘post’ is aan je eigen invulling, maar er is een soort trend ontstaan om iedereen op de hoogte te houden van ALLES wat je aan het doen bent. Bijna ieder moment op de dag. Als je wilt weten wat je vrienden aan het doen zijn dan bel je ze niet meer, nee, je checkt even zijn/haar facebook of twitter account. Veel makkelijker. En ondertussen check je gelijk de nieuwste statusupdates en foto’s van al je facebook vrienden, want dat komt dan ook allemaal voorbij. En voor je het weet ben je weer een half uur verder, maar heb je je vrienden nog niet gesproken. Je was alleen maar iedereen aan het ‘checken’.
Of je wilt wat vragen of vertellen, en in plaats van je vrienden op te zoeken, schrijf je het wel even op zijn/haar prikbord zodat ze het lezen wanneer ze weer online zijn. Hoef je tenminste niet te wachten tot je ze weer ziet en zie je vanzelf wel een antwoord verschijnen. Makkelijk toch? Of je stuurt ze even een berichtje op de chat: ‘hey, how are you? Nog last van .. ? Vanavond nog plannen?’ Zo, zien ze ook wel verschijnen als ze online zijn.
Het is dus verslavend en tijdrovend, en dit gaat onder andere ten koste van de directe communicatie. Tegenwoordig spreek je bijna nooit meer iemand face to face, alles gaat digitaal, via Social Media. Je communiceert via een network waar je berichten kan sturen op momenten dat het jou uitkomt, en de ander kan antwoorden op het moment dat het hem of haar uitkomt. Een gesprek ‘onder vier ogen’ is er niet meer bij, dat is ouderwets.
Het is gemakkelijk en de mogelijkheid van heel veel dingen tegelijk op de hoogte te blijven is erg verslavend. Meeste mensen steken veel meer tijd erin dan dat nodig is. Want natuurlijk wil je zelf ook minstens zes keer per dag checken of je nog een berichtje hebt. En waar anderen mee bezig zijn of wat ze naar elkaar sturen. Via je laptop, Ipad of smartphone, iedereen is ieder moment van de dag te bereiken.

Maar stel je voor plotseling een week zonder internet te zitten, wat zou je dan allemaal doen? Zou je ineens tijd over hebben? Ik durf te wedden van wel!
Toen ik in Amerika zat had ik 3 maanden een hele slechte verbinding met internet, en mijn blackberry kon ik daar niet gebruiken – vond ik helemaal niet erg. Sterker nog, ik was er blij mee. Ik had tenminste ‘directe’ aandacht voor anderen en besteedde mijn vrije tijd enorm goed. Toen ik terug kwam zag ik hoeveel tijd en aandacht het hier in het dagelijks leven in beslag nam, met name onder jongeren. 99 % is continu met zijn smartphone in de weer. Tegenwoordig zit iedereen in de bus met gebogen hoofd naar een kleine schermpje te staren, in plaats van gezellig naar buiten te kijken of een praatje te maken met zijn/haar buurman.
En hoe vaak ga jij nog de deur uit om iemand te spreken, of gewoon even bij vrienden op bezoek? Of denk je al social genoeg te zijn door te chatten via facebook?
(een veel voorkomende situatie: een van je vrienden zet op facebook: ‘Into the Wild kijken!’ Je Liked die status. - Maar waarom ga je niet erheen en plof je naast diegene neer op de bank? ‘Into the wild?! Leuk man! Zet aan!’ Dat is pas laten zien dat het je interesseert. )
En daarbij komen boodschappen pas echt over door ze face-to-face aan iemand te vertellen. Geschreven berichten kunnen weer op allerlei verschillende manieren geinterpreteerd worden (ja, denk maar niet dat die smileys helpen!!).

Ik moet toegeven dat ik zelf ook veel gebruik maak van Social Media, maar je kan er tegenwoordig ook bijna niet omheen. De hele maatschappij gaat er in mee. Overal kom je advertenties tegen over lid worden via facebook, en vrienden zeggen: ‘Ja de vakantie was leuk, check mn foto’s en updates maar op facebook!’ Als je wat leuks hebt gedaan hoef je er bijna niets meer over te vertellen, want al je vrienden hebben allang gezien wat jij hebt meegemaakt. We leven in een verdigitaliseerd tijdperk waar het soms belangrijker is hoe je iets op facebook post dan wat je echt aan het doen bent..
Uitnodigingen gaan tegenwoordig ook via dergelijke Social Media. Want dat is toch de snelste manier om iemand te bereiken? Uit gemak en nieuwsgierigheid maakt alles en iedereen er groot gebruik van.

Maar het overmatig gebruik van Social Media gaat helaas wel ten koste van spontaniteit en ‘echte’ communicatie. En voordat het erger wordt (of al te laat is..), is het misschien wel eens een goed moment om daarbij stil te staan. Hoe ver ga jij in deze digitale communicatie?! (Schrik jij al als mensen je ineens aanspreken op straat – dan is het dus te laat..)

Derhalve, een van mijn goede voornemens voor 2012: absoluut niet verslaafd raken aan Social Media, het gebruik ervan sterk verminderen en mijn vrije tijd meer gebruiken voor veel spontane acties en Goede Gesprekken…

Coffee Cup Views

As I’m travelling, I drink lots and lots of coffee.
And now it’s time to share some of my favorite coffee cup views!

Hoewel ik vroeger nog wel eens misselijk werd van de geur, kan ik nu geen genoeg meer krijgen van een heerlijk smaakvol, en prachtig kopje koffie..
Een van de dingen die ik het meeste mis uit California really is my daily Starbucks!
Gelukkig ben ik inmiddels al aardig op weg met het creeren van een zeer aangename cappuccino, overal waar ik ben geweest heb ik heel wat inspiratie opgedaan - En natuurlijk had ik ook een extra doosje (lees: dozen) koffie opgestuurd naar huis!

New Years Eve in Lovely London!

Na Kerst stond Oud en Nieuw weer voor de deur. Dit jaar wilden we dat op eens op een andere manier vieren dan in een huiskamer vol met drank en oliebollen.. 2011 was een bewogen jaar en dat wilden we graag speciaal afsluiten, en natuurlijk ook een ontzettend goede start van 2012 maken!! Het leek me wel heel leuk om een keer naar het buitenland te gaan.. en stiekem dacht ik al aan Londen.. Na eventjes zoeken vonden we een bijzonder goed aanbod voor een weekendje naar Londen! De reis was per boot, vertrek op vrijdag en terugkomst op maandagochtend. Hier hoefden we niet lang over na te denken, zo’n aanbieding kom je niet vaak tegen, dus hadden we snel geboekt! ( Ik was nog geen week terug uit Amerika of het volgende reisje stond alweer op de planning.. het reisvirus heb ik goed te pakken ) En over dit geweldige tripje valt ook weer veel te vertellen! :D

Vrijdagavond 30 december vertrokken we dus vanaf de UIT-Hoek van Holland richting Harwich, waar met een bus naar Londen zouden gaan. Volgens de planning zouden we zaterdagochtend om 9 uur al in Londen rondlopen!
Toen we de boot eindelijk hadden gevonden, ingecheckt waren, nog belangrijke info mbt het reisprogamma hadden ontvangen, konden we onze hutten gaan bewonderen. Klein, maar fijn! Iedere kamer had een mini stapelbed, tv, en een klein badkamertje. De boattrip kon al helemaal niet meer stuk toen bleek dat er ook nog Free-Wifi op de boot was (Ja Nied, we konden gelukkig uitgebreid twitteren en op facebook! haha). De bios of casino werd niet druk bezocht, dus na een klein drankje besloten wij ook vroeg te gaan slapen.
Volgens het reisschema moesten we de volgende dag al om 06:30 ontschepen. Dus we besloten de wekker om 6:00 te zetten. Echter, in als ons enthousiasme waren we geheel vergeten rekening te houden met het tijdsverschil. Om 6 uur stonden we op, kleedden we ons aan en stonden klaar om de boot te verlaten. Het was wel verdacht stil op de boot, maar dat was vast omdat het gewoon erg vroeg was. Op hetzelfde moment dat Riet iets zei over ‘misschien bedoelde ze wel 06:30 Engelse tijd’ klonk er door de speakers: ‘Goodmorning, this is your wake-up call, it is now local time 05:30 all the guests are expect to board in one hour.’ Great! We waren dus een uur te vroeg opgestaan. En dat op 31 december. We hadden dus een lange dag voor de boeg..

Na het ontschepen en overstap op de bus richting Londen, arriveerden we inderdaad rond 9 uur op Liverpool Street Station. Daar spotte ik gelijk een Starbucks dus het was eerst tijd voor een Delicious Cinnamon Cappuccino om de dag mee te beginnen.
Voor de rest van de lange ochtend hadden we op het programma staan te gaan shoppen in Oxford Street, maar eerst moesten we nog even inchecken in ons hotel. Daar aangekomen, bleek het overgeboekt te zijn! En het hotel was al vol! De hotelmanager was ‘very, very sorry’, en besloot gelijk ons kosteloos over te plaatsen naar een ander hotel. Taxi werd geregeld en extra kosten hoefden we dus niet te betalen. We wisten niet waar we terecht zouden komen, maar volgens de hotelmedewerkers was het zeker wel een ‘upgrade’ . Ik had echter een heel hard hoofd in dat soort beloftes.. maar we lieten ons verrassen.
Het taxiritje door Londen begon al leuk – hilarisch gezicht toen Nied rustig achter het stuur wilde gaan zitten.. uhh, passagiers aan de andere zijde! Toen we tussen allerlei ongelukken door naar de andere kant van Londen waren ge-zigzagd (in een stad is het verkeer altijd een gekkenhuis), bleek dat de hotelmedewerker had zich echter nog zacht had uitgedrukt. We stonden voor een prachtig 4 sterren hotel midden aan Oxford Street!!. Zelfs de taxichauffeur kon het niet geloven dat we ECHT daarheen moesten – hij pleegde nog even snel een telefoontje met de vorige hotelmanager om te vragen of het adres wel klopte. (‘ Are you sure it is here? En hoe heet het dan volgens jullie? ‘) Naast de PERFECTE locatie was het hotel van binnen ook zeer aangenaam: super-de-luxe kamers, heerlijke enorme bedden, beschilderde muren, hangende kerstbomen en waterfalls in transparante deuren. De ‘ upgrade’ was ons goed bevallen.
‘Daarna zijn we gelijk de winkels op Oxford Street gaan verkennen (plunderen) en na een overheerlijke lunch nog even wat uitgerust in het hotel en ons klaar gemaakt voor DE avond.
We waren getipt om naar het Victoria Embankement te gaan, en vanaf daar het vuurwerk te aanschouwen rondom the London Eye and Big Ben. Op filmpjes van voorgaande jaren was al te zien dat het een Amazing View zou worden! We moesten wel zorgen daar al om 20:00 uur te staan om een goede plek te bemachtigen, want we waren natuurlijk niet de enige met dit plan. And seriously, it was so crowded!! Na een uur platgedrukt te worden door griezelige Pakistanen, enkele licht hyperventilerende moeders met huilende kinderenen en vele geirriteerde mensen om ons heen, besloten we toch maar een andere plek te zoeken om de rest van de avond door te brengen. Het leek ons geen strak plan meer daar nog tussen te blijven staan.
We liepen richting Trafalgar Square, wat er heel gezellig uitzag, nog bijna niemand stond en in de verte een uitzicht had op de London Eye. Dit werd ons nieuwe place to be on midnight!! En, het was nog vroeg dus hadden we nog genoeg tijd om de laatste borreltjes van het jaar te nuttigen in een gezellig italiaans/engels cafétje genaamd Strada.

Wat glaasjes Prossecco en borreltjes Limoncello later, stonden we tegen half 12 klaar om 2011 achter ons te laten. We waren er helemaal klaar voor 2012 prachtig in te luiden, midden op Trafalgar Square met ruim duizenden Engelsen om ons heen (Londen heeft ook leuke studenten!). In de verte zagen we de plek waar het vuurwerk zich af ging spelen en op een groot scherm was het volledige beeld van de London Eye en Big Ben van dichtbij te zien. En toen begon het aftellen….
0:00u 01-01-2012 spatte een enorm gejuig los, en een adembenemende vuurwerkshow!!!!! Wat een prachtig, amazing, fantastisch, great view!! De eerste minuten van 2012 waren we volledig sprakeloos.. en pas na 10 minuten konden we een word uitbrengen: ..WOW…HAPPY NEW YEAR!!!!!
Wat een schitterend begin van het nieuwe jaar!! Al dansend door de straten van Londen gingen we weer terug richting Oxford Street. In ons hotel zou een very nice afterparty zijn... Maar dat viel toch iets tegen, we hebben slechts om een hoekje naar binnen gekeken omdat aan de muziek te horen het niet echt wat voor ons was.. (Jaren 80.: Grease, Boney M, Bonnie Tyler, Bee Gees.. kom op! Het is 2012!!) This was echt the worst afterparty ever… Maar vonden wij niet heel erg, we hadden al een fantastische avond achter de rug en waren best moe van al het lopen. De McD op de hoek bleek ook nog open, dus verkozen wij Free Wifi boven een zoektocht naar a better afterparty.




De eerste nacht van 2012 hebben we heerlijk geslapen in de geweldige bedden van Hotel Cumberland. ‘Ik wil nooit meer opstaan’ zei ik nog. Maar het moest, want er stond een uitgebreid engels ontbijtbuffet voor ons klaar. Voortreffelijk! Een enorme zaal met tafels vol met eten (voor elke kamer was er een aparte tafel). Witte bonen in tomatensaus, sausages, pannekoeken met spek, uitgebreide salades, luxe broodjes, donuts, melk, yoghurt, cornflakes, vers fruit.. Kon. Niet. Beter! Dit ontbijt wilde je echt niet missen, dus het was een zaal vol met vermoeide gezichten (lees: mensen met wallen tot op hun knieen.).
Deze dag wilden we richting Harrods, het grootste en duurtste warenhuis van England. Omdat we ook nog wat meer dan alleen de winkels van Londen wilden zien, stapten we op een echte Londense dubbeldekker bus. En er was nog plek bovenin, zelfs vooraan! (eenmaal daarboven heb je weliswaar a nice view, maar er naartoe klimmen was wel met gevaar voor eigen leven!).
Harrods is een luxe warenhuis met portiers voor de deur – je moet er wel een beetje degelijk uitzien om binnen te komen. Michael Kors, D&G, Guess, etc. Als je een grote portomonnee hebt en van dure merken houdt, zit je er goed. Wij keken wat rond en zijn toen via de Egyptische Roltrappen naar de ‘koopjeshoek’ gegaan. Zelfs daar was het nog drie maal zo duur als bij ons in de Bijenkorf. Gelukkig wel nog een klein souvenirtje voor thuis gevonden in de uitverkoop: Italiaanse Koffie! :D
Toen we de uitgang gevonden hadden (wat een doolhof!) bleek het buiten keihard te regenen. Bummer! Maargoed, tegenover Harrods zagen we een leuk italiaans tentje waar we vast even wat konden drinken en lunchen. Helaas didn’t it stop raining, dus de rest van de middag zijn we nog wat heen en weer gevlucht naar winkels en uiteindelijk weer in de Starbucks @ Oxford Street beland. Perfecte manier om LOVELY Londen mee af te sluiten!











Zondagavond gingen we weer terug naar de boot in Harwich, waar we weer in onze ‘nederige’ hutjes kwamen. Dit was wel even iets anders vergeleken met de vorige nacht. Gelukkig op de terugweg minder geschommel dan de heenweg, en dit keer sliepen we een stuk beter (en langer!).
Maandagochtend namen we de trein richting Amsterdam, we wilden het niemand meer aandoen om naar de UIT-Hoek van Holland te komen.. (Frank, nogmaals bedankt voor het wegbrengen!!)
En dan stonden we weer op de buikslotermeerpont - het weekend was omgevlogen, en ik kon me geen beter begin van het nieuwe jaar voorstellen.